Poetika Journal #7
Yine Yeni Yeniden
Geçmiş yazılara bakmak, yeni bir konuda yazmamak iyi geldi. Önce hepsini PDF yapıp tabletten okudum. Sonra dikkatimi çeken sözcükleri işaretledim. Bazıları tekrar edenlerdi, ama çokça fiile ellerim gitti. Eylem adamıyım vesselam! Durdum mu kendimi dinlemekten korkuyorum. Kendimi dinlemek iyi değil. Beynimin işlerine şaşırıyorum. Bazen kendini dinlemek iyi. Beynimin işlerine seviniyorum. Sonra işaretlediklerimden listeler yaptım yeniden ve o listelerden de yine sözcükler ayırdım kendime. O sözcüklerden de bir demet çiçek hazırladım.
Fiil
Anlatayım;
Üzülüyorum, ağlıyorum, dinliyorum.
Kırmızı; alev, acı
Ve ihmal, siyah karanlığında sıcacık yakar.
Kucağında yazmışım, yazamıyorum,
Bulamıyorum.
Hatırlıyorum, bakıyorum, görüyorum,
Kalmıyorum.
Bilinmez, bilemiyorum,
Bırakıyorum.



Müthiş bir çalışma olmuş Serda. Çok ilham verici. Tekrar eden sözcüklerinin alt alta gelince çıkardıklarını ses içime işledi.🤍
Belki de bu filler de ol’ma halinin ta kendisidir. Dur’mak nasıl mümkün olabilir ki bunca devinimin içinde ve dahi dönen bir gezegenin üzerinde?